Mijn zoon Joris studeerde werktuigbouwkunde aan de TU in Delft. Hij rookte niet, dronk geen alcohol en verkeerde ogenschijnlijk in een goede conditie. Hij was een enthousiast basketballer, speelde in het een na hoogste team van de Voorburgse club "De Cobra's" en viel ook regelmatig in in "Heren 1".
Hij was 23 jaar en het leven lachte hem toe. Maar op 17 november 1998 overleed hij plotseling tijdens een basketballtraining aan een hartstilstand.
Er was geen AED-apparaat in de sporthal en de ambulance was er pas na twintig minuten...
Nu ik niet meer hoef te werken heb ik het plan opgevat die vreselijke ervaring van het verlies van mijn zoon om te zetten in een positieve daad. Vandaar het doel van mijn expeditie.
