Vrijdag 13 oktober:
naar de notaris in Voorburg voor de Stichting Hartslag. Woensdag 21 oktober:
woonwagen naar De Boer in Pesse; nieuwe wielen met torsivering. Een sterke handrem op de achterwielen, die ook werkt bij achteruit rijden. Dinsdag 24 november:
woonwagen naar VDS Techniek in Hoogeveen voor het veranderen van de dakconstructie en het monteren van een aluminium dak. De wagen wordt ook voorzien van een treeplank aan de achterkant. Zaterdag 28 en zondag 29 november:
de zijkanten en de voor- en achterkant gezaagd en gemonteerd. Maandag 30 november:
vandaag een interview gehad met een journaliste van de Hoogeveense Courant. Er komt een paginagroot artikel in de kerstbijlage van 21 december. Echt ? Vrijdag 29 januari:
Bankrekening voor de stichting aangevraagd bij ING. Maandag 1 februari:
De woonwagen staat weer in een van de hallen van VDS-techniek in Hoogeveen, waar o.a. het dak is gemaakt. Er worden nog wat verbeteringen aangebracht.
Ook mag ik hem daar een tijdje laten staan om aan te werken. Vandaag het aluminium dak geschuurd en de plaats van het zonnepaneel bepaald. Als ik morgen tijd heb ga ik het dak in de grondverf zetten. Maar ik moet om 16.00 uur in Ede zijn om een (camper)luifel op te halen, die aan de linkerkant van de wagen komt. (2m x 2.60) Zaterdag 6 februari:
Het is de bedoeling dat de paarden niet op ijzers gaan lopen, maar op hoefschoenen. IJzers zijn, zeker in de heuvels van Frankrijk, veel te glad; dat is met name gevaarlijk bij de afdaling: dan "schaatsen"de paarden voor de wagen uit en hebben geen grip meer op de weg. Hoefschoenen zijn gemaakt van rubber en voorzien van een clipsluiting, zoals skischoenen.
Afgelopen woensdag hebben we ze met Udo uitgeprobeerd, maar hij verloor onderweg 3 van de 4 schoenen, terwijl we ze toch zo strak mogelijk dicht hadden gemaakt. Binnenkort nog maar eens proberen...
Vandaag maar weer zonder schoenen een rit gemaakt van 1½ uur. Ze waren vrolijk, de jongens, en als ik Willem niet goed bij me houd, gaat hij in draf onmiddellijk over in galop en geeft dan van puur enthousiasme een paar flinke wappers met zijn achterbenen!
Udo raakte op een ijzig stuk weg helemaal van streek, omdat hij alle kanten op gleed, maar niet echt vooruit kwam. Toen maar even over de groenstrook gestuurd. Willem vindt het niet erg om weg te glijden. Die vindt àlles mooi !! Zondag 7 maart:
De wagen begint al aardig op te schieten. Woensdag 31 maart:
De wagen staat weer bij huis. Wout van VDS-techniek heeft een sublieme vering voor de boom gemaakt, Bert heeft alle naden dichtgekit en ik heb de hele wagen in de verf gezet, een nieuwe vloer erin gemaakt, vloerbedekking gelegd en een geïsoleerd plafond gemaakt. Verder het zonnepaneel gemonteerd, een dakraam erin gemaakt en de wagen aan de achterkant van een schuifdeur voorzien. Ook alle ramen zitten er nu in.
Johan Timpen, mijn garagebaas, is nu een slimme voetrem aan het bedenken…
Maandag 19 april:
De woonwagen is in grote lijnen klaar. De voetrem is gerealiseerd, de banken en kasten zijn zo goed als af (alleen de bovenkastjes nog niet !) de kussens zijn op maat gemaakt. Het zonnepaneel is aangesloten en de achterlichten zitten er op. Maar er moet nog veel worden afgewerkt.
Alleen over het remvermogen ben ik nog niet tevreden; de wagen is nauwelijks af te remmen bij de overgang van draf naar stap. Daar zal nog naar gekeken moeten worden.
O ja, die camperluifel ga ik er niet aanmaken, die is veel te zwaar. De jongens hadden het vandaag al knap moeilijk met trekken toen we over een zandpad gingen...
In het paardenlandje heb ik het oranje schrikdraad gespannen dat we mee gaan nemen; dan kunnen de jongens daar vast aan wennen. Nu nog oefenen met vaststaan aan een lange ketting met grondpen, dat heeft Willem nog nooit meegemaakt.
We oefenen zoveel mogelijk met de hoefschoenen. Willem heeft nu ook een stel en heeft er zondag al een stukje op gelopen; dat ging prima.
Nog maar twaalf dagen..! Donderdag 22 april:
Mijn reisgenote besluit plotseling niet mee te gaan (had, bleek later) een verborgen agenda...
Nu moet ik nieuwe reisgenoten zoeken.
Zaterdag 1 mei:
De reis naar Frankrijk gaat niet door, want alleen met twee paarden op stap is onverantwoord.
Ik ga een nieuwe reis uitstippelen voor in Nederland.
Inmiddels ben ik 5 minuten met mijn verhaal op RTV-Drenthe geweest, compleet met oproep voor nieuwe reisgenoten.
Maandag 10 mei:
Met de paarden en de woonwagen naar de weegbrug in Hoogeveen. De wagen weegt nu 1130 kg; zal straks zo'n 1500 kg worden.
De paarden wegen samen 1500 kg; ik denk Udo 800 en Willem 700. Donderdag 20 mei:
Er hebben zich verscheidene mensen gemeld.
André Hazewinkel gaat vanaf 5 juni voor vier weken mee op rondreis door de drie noordelijke provincies.
Daarna komt Wolter Moorman aan boord voor tien dagen: van 4 juli tot en met 13 juli, van Tiendeveen tot Ambt Delden.
Dan neemt Alette de Groot het van hem over en rijden we via een andere route weer terug naar Tiendeveen.
Daarna ga ik waarschijnlijk met alleen Udo voor de wagen de rest van Nederland "doen"..! Zaterdag 22 mei:
Met Udo en Willem mijn eigen landje omgeploegd; vreselijk leuk ! Foto's volgen nog. Maandag 7 juni:
De Telegraaf komt foto's maken
11.00 uur :We zijn vertrokken !!! Eindelijk !!! We rijden vandaag van Tiendeveen naar Hees bij Ruinen. We stoppen tegenover het wokrestaurant in Pesse en zetten de paarden aan de ketting in het hoge openbare groen langs het taluut van de grote weg. Ineke Bekkering van de Hartstichting komt foto's maken en een collectebus brengen. We gebruiken een heerlijke lunch.
Mooie camping, aardige mensen. Prima weiland voor de paarden. Dinsdag 8 juni:
Van Ruinen over Ansen naar Uffelte. In Ansen stoppen we bij Henk en Margriet Middelbrink voor koffie en koek. Uiteindelijk gaan we weg met een flink bedrag van "De Nije Brink" in de collectebus !!
O ja, en Barbs kwam ook nog langs voor de gezelligheid.
Op camping Boerdam staan de paarden weer in een prima weiland. Woensdag 9 juni:
Vandaag weer een dubbele route om op schema te komen : van Uffelte over Diever naar Zorgvlied. De planning was over Wapse (met overnachting, maar met alles op één dag bleek over Diever beter. Daar hebben we ook gestemd voor een nieuwe regering..
De camping bleek in handen van een vriendelijk ouder echtpaar met actieve belangstelling voor de drafsport. Hun eigen paard "Keetje Tippel" had grote successen geboekt en was nu bestemd als fokmerrie. Meneer had ook zijn eigen drafbaan... Donderdag 10 juni:
Ik kan om de een of andere duistere reden niet in mijn Hotmail komen om de INR-waarde van mijn bloed (4,9 !!)door te geven aan de Trombosedienst. Dan maar telefonisch; gaat gelukkig ook.
We rijden van Zorgvlied via het bezoekerscentrum van Staatsbosbeheer naar Oosterwolde. Daar treffen we niemand thuis; we besluiten de paarden maar gewoon los te laten op de camping, waar maar één
tent staat. Later krijgen we een stuk aangewezen dat we af moeten zetten met ons schrikdraadje. Er staat één caravan met voortent en de eigenaar, een brugwachter, was er even niet. Ook de kippen (we hebben twee Welsummers meegenomen) mogen loslopen met een touwtje aan hun pootring.
Maandag 28 juni, 23.00 uur
Ik moet het maar eerlijk toegeven : een dagboek bijhouden is niets voor mij.
De ene keer heb ik geen verbinding met internet, dan ben ik weer te moe om het te proberen, een andere keer heb ik het te druk met andere zaken en de overblijvende dagen staat mijn hoofd er niet naar...
Daarom zal ik nu een korte samenvatting geven van de laatste negen dagen.Zoals ik al schreef liep Willem na het beslaan niet echt lekker. Daarom heb ik toen we maandag de 21ste in Beerta waren opnieuw Hendrik de hoefsmid gebeld. Hij moest de volgende dag toch in de buurt zijn en hij zou dus in Beerta langskomen en een dag langer daar blijven.
Hendrik vond het wel meevallen, adviseerde Willem nog één dag op rust te zetten en het dan voorzichtig te proberen.Ook zei hij dat we Willem beter links konden laten lopen en Udo rechts omdat de weg aan de rechterkant altijd wat afloopt en dat kan hinderlijk zijn voor een paard. Dus woensdag 23 ook nog een rustdag.
We hebben onmiddellijk de planning omgegooid en campings gebeld om af te zeggen of de datum te veranderen.
Zo gingen we op donderdag van Beerta naar Vriescheloo. Onderweg werden we ingehaald door een man in een auto die ons verderop aanhield. Hij had over ons gelezen en vond het een mooi initiatief; hij vertelde breeduit over zijn eigen oude trekpaard (dat we in een weitje hadden zien staan) en gaf 5 euro voor in de collectebus ! Als iedereen die ons aan hield of vriendelijk toezwaaide dat nou eens zou doen... Maar nee, iedereen vindt het een prachtig initiatief en daar blijft het dan bij, want de bankrekening is nog met geen euro gegroeid..!
Udo is deze dag 11 jaar geworden en hij krijgt een extra schouderklopje.
Op camping "'t Old Ambt" worden we heel hartelijk ontvangen en de paarden mogen bij de buren in het veldje. We kijken bij gastvrouw Ankie in de zitkamer van de fantastisch verbouwde boerderij naar Nederland-Kameroen en worden verwend met koffie, eigengebakken cake en nog een drankje met hapjes.
En de volgende ochtend krijgen we, omdat we heel vroeg moeten vertrekken ivm het bestraten van de weg, klaargemaakt brood mee en een lekkere koek. Uiteindelijk blijken we voor het overnachten niets te betalen en krijgen we nog eens 50 euro voor de stichting !! Fantastisch !!
Op vrijdag 25 juni hebben we een korte rit naar Vlagtwedde waar we worden opgewacht door de beheerders van de camping. We mogen de paarden op een stukje gras zetten ter grootte van een campingplaats, maar de jongens hebben dit al gauw kaal en beginnen aan de heg. Gelukkig kunnen ze bij de overburen op een landje en krijgen ze hooi.In het landje ernaast staat hun fjordenruin die altijd vreselijk lelijk doet tegen andere paarden, maar Willem is nieuwsgierig en trekt zich niets aan van zijn hoge gilletjes en na vijf minuten zijn ze vriendjes, want Willem blijft heel rustig en is absoluut niet bang voor dat malle beest..!
Op zaterdag een flinke afstand naar Stadskanaal, waar André woont. We gaan eerst ruim een uur vlakbij de markt staan en stallen onze waren uit, terwijl de paarden op het stadsgras lopen. We praten met veel mensen, delen briefjes uit met naam, website en rekeningnummer en veel mensen beloven thuis onze site te bekijken. Iedereen vindt de paarden prachtig (vooral oude boertjes genieten en halen herinneringen op aan vroeger, toen ze nog met trekpaarden geploegd hadden) en sommige mensen doen wel wat in ons busje maar hoeven niets van onze pleisters, hartjes en stickers.
Pas laat gaan we naar André's huis; de wagen kan aan het eind van een doodlopend straatje staan en de paarden op het gemeenteveld daarachter.
Zondag houden we rustdag en gaan we lekker barbeknoeien. Zondag 4 juli:
Wolter stapt op.We gaan naar een camping aan de Jeulewijk in Elim. Eerst sturen we de paarden een graslandje op bij zwemplas Schoonhoven, waar ik wel eens met Lana ga zwemmen. We houden een ruime pauze en gaan in Elim bij kennissen van Wolter langs, die ons tracteren op een biertje en ook wat in de bus stoppen.
Wolter had pas voor zijn verjaardag ook al geld voor de collectebus gekregen, dus er zit alweer een aardig bodempje in !
Bij de camping komt de eigenaar ons al tegemoet. De paarden mogen aan de overkant in een mooie wei staan.
Mevrouw is pedicure en helpt mij 's avonds van een hardnekkige likdoorn af; wat loopt dat ineens weer lekker !! Maandag 5 juli:
van Elim naar Den Velde, gemeente Gramsbergen. Onderweg vinden we een flink stuk grasland waar we pauzeren. Als ik bij de boerderij ernaast water voor de paarden ga vragen is de "boerin" een beetje gepiqueerd, omdat we geen toestemming gevraagd hadden... maar ik mag toch twee emmers water meenemen. Voor de camping worden we weer opgewacht en worden we naar onze plek geleid op het woonwagenveldje met direct eraan grenzend de wei voor de paarden.
Er staan ook nog wat pony's die worden vertroeteld door paardenmeisjes in de leeftijd van 6 tot 12 jaar;een meisje van 9 komt zelfs later nog weer terug, compleet met paardrijbroek, -laarzen en cap en gaat vervolgens alleen maar zitten kijken naar de paarden. Na een uur stapt ze weer op...Zou ze misschien gefluisterd hebben ??
Het is een grote camping met veel stacaravans en een zwembad, maar er is niemand en het bad is nog leeg; nee, de vakantie moet duidelijk nog beginnen..!
We delen onderweg wel heel veel flyers uit, die eindelijk in Tiendeveen waren aangekomen.
Op dinsdag 6 juli rijden we via Hardenberg naar Oud-Bergentheim. Ineke Bekkering van de Hartstichting zou tussen de middag langskomen en haar man zou een stuk meerijden om ons te interviewen. Maar het telefonisch contact lukt niet en pas in de loop van de middag komen we hen tegen. Toch een leuk interviewtje gemaakt. Frits, de man van Ineke, is erg enthousiast over wat ik aan het doen ben. Hij doneert een mooi bedrag en als ik hem via een e-mail vraag of hij mijn PR-man wil worden, stemt hij daar mee in..!
Nederland wint van Uruquay met 3-2 en ik ben ook in de winning mood 1
O, ja: onderweg stopt iemand zomaar 5 euro in onze bus ! Woensdag 7 juli:
van Den Velde via het zuidelijkste puntje van Hardenberg naar Manderveen. Veel bejaarde echtparen op een grote camping. De paarden komen, nadat we ze hebben afgespoten, op een mooi weitje te staan. Onze kippen, die we iedere middag vrij laten met een touwtje aan hun poot, verdwalen en gaan 's avonds op de dissel van een caravan zitten. Gelukkig vinden we ze na Duitsland-Spanje gemakkelijk en mogen ze weer veilig in hun hok achter op de wagen. We krijgen heel veel positief commentaar op onze scharrelende Welsummers...
We delen weer veel flyers uit en ik zie tot mijn tevredenheid dat een aantal mensen ook daadwerkelijk geld hebben overgemaakt op het rekeningnummer van Stichting Hartslag. We zitten nu bijna op 2000 euro !!! en de grotere instanties moeten nog benaderd worden... Donderdagochtend 8 juli:.
De INR-waarde van mijn bloed is gelukkig weer op 2,8 en dus hoef ik me daar geen zorgen over te maken.Ik mag de trombosedienst van Bethesda Hoogeveen de stand van zaken telefonisch doorgeven en krijg dan meteen te horen of het door mij voorgestelde tabletjesschema goed bevonden wordt.
We gaan over Vasse naar Tubbergen en willen in Vasse wat boodschappen doen bij de Plus; maar de meisjes hebben pauze en zitten buiten lekker in de schaduw te eten en koffie te drinken. We worden uitgenodigd er bij te komen zitten en krijgen koffie met een koek en de paarden water. Ze zijn erg geïnteresseerd in de wagen en het doel van onze reis. Tenslotte mogen we toch even in de winkel een brood halen ondanks de pauze en als we wegrijden worden we uitgezwaaid. Lief lief lief !!
Op de camping in Tubbergen krijgen we van de Duitse mevrouw een biertje en Udo en Willem komen in een soort prairie van 2 ha te staan. We moeten alleen wel hier en daar even een draadje spannen....
Waar we ook komen, iedereen vindt onze paarden prachtig. Ook onze kippen worden weer bewonderd en mevrouw zou ze graag willen hebben, want ze heeft nog maar 2 hanen en 1 kip (...arme kip..!) Maandag 5 juli
Op maandag 28 juni van Stadskanaal naar Gasselte. Pauze gehouden bij een molen op een mooi grasveldje. In Gasselte is een heel zaaltje ingericht om naar de voetbalwedstrijd te kijken: Nederland-Slovakije. Gezellig !!
Op dinsdag 29 via Borger naar Ellertshaar. In Borger brengen we de middagpauze door op een grasveld van het hunebedcentrum, waar André regelmatig als vrijwilliger werkt. Veel belangstelling, ook van bezoekers. Sommige mensen stoppen wat in de collectebus, we delen veel briefjes uit. (Wat jammer dat onze flyers nog niet zijn gearriveerd...)
Sommige mensen zeggen dat ze al geven aan de hartstichting...
Woensdag van Ellertshaar naar Zuidveld, waar Aaldrik Schuurman van VDS-techniek uit Hoogeveen mij op komt zoeken samen met zijn dochter; hij brengt een heerlijke fles "trektochtwijn" mee, die André en ik diezelfde avond nog soldaat maken.
Donderdag door naar Nieuw Balinge en vrijdag om 12 uur weer terug in Tiendeveen, waar iemand van de Kabelkrant foto's maakt van onze aankomst.
André wordt opgehaald door zijn vrouw Fijka en mijn zus Thea zorgt voor koffie met appelgebak. Ik bedank André voor zijn enorm positieve bijdrage aan de expeditie en de vriendelijkheid die hij uitstraalde naar de paarden, de hond en de kippen. Echt leuk om iemand te hebben leren kennen die wat dat betreft op dezelfde golflengte zit.
Heerlijk om weer even thuis te zijn !
Na veel telefoontjes wat onderdelen van het tweespantuig naar tuigenmaker Ruud Korst in Hollandscheveld gebracht, die beloofd heeft het voor zaterdagmiddag te repareren.
Zaterdag boodschappen gedaan en het tuig weer opgehaald. 5 Wassen gedraaid en "overbodige" dingen uit de wagen gehaald, zoals het reservewiel en de verlichtingsbalk voor noodgevallen.Lekker uitgebreid in bad om weer eens echt helemaal schoon te worden (er zijn maar weinig campings met een lekkere royale douche) en de woonwagen opnieuw ingeladen, want zondag wil ik echt om tien uur vertrekken met Wolter Moorman, mijn nieuwe opstapper.
De paarden hebben het duidelijk naar hun zin in hun eigen vertrouwde landje; Udo ligt op zondagmorgen helemaal uitgestrekt op zijn rechterzij in het zand en hoort mij niet eens aankomen !
Maar zondag zal ik de volgende keer beschrijven.
Aankomst in Stadskanaal
André en ik pauzeren bij de markt in Stadskanaal
Naomi doet ontspanningsoefe-ningen met Willem
Langs het Stadskanaal.
Willem en Udo op een gemeenteveldje in Stadskanaal
De kippen mogen weer los.
Willem wordt steeds forser.
AndréHazewinkel: een echte paardenman !!